Na een stortvloed van commentaar , dat het wel weer eens tijd wordt om wat te typen , eindelijk weer eens een onbenullig stukje. ik denk dat het onbenullig wordt , want ik heb nog totaal geen idee wat ik ga typen. Dat maakt mij ook helemaal niets uit , er STAAT weer wat , ik had het alweer bijna opgegeven , na 3 keer vastgelopen te zijn , toen ik wilde inloggen. Zo ging dat vorige keren ook , 3 keer poging tot inloggen en 3 keer vastlopen waren voor mij voldoende om het op te geven en dan maar een spelletje "spider solitaire" te gaan doen , dat schiet tenminste op , loopt nooit vast en als ik geen tijd meer heb , hou ik ermee op.
Want "tijd"daar ontbreekt het mij nogal eens aan , van de week stond ik om 2 uur ‘s nachts nog een was op te hangen. Dat was weliswaar na een beregezellige avond golfen en "aftergolf"met zusje en instructeur.( Ik weet eigenlijk niet of dat een instructeur heet , maar staat wel mooi )
Verhalen had ik genoeg , maar nu ik het hier wil gaan schrijven , weet ik het niet meer.Zal ik het hebben over Tozijn tijdens het maken van een cryptogram, nee, ik mag geen mensen beledigen , ik kan alleen zeggen dat zusje dat niet wil , tozijn , we hebben er wel om gehuild van het lachen.
Dan zijn er nog verhalen genoeg over mijn kinderen , de jongste die gepest werd op school door zo’n rotjochie bijvoorbeeld. Ze vond school daardoor geen bal meer aan ,gesprek met mentor ,huilend kind troosten , "s morgens weer moed ingesproken en ellendig hoopje thuiskrijgen, dus hebben we maar aan dat kind gemeld , dat ze echt wel een keer mag schoppen of slaan.Kind luistert nog naar haar ouders en doet dat dus, zowel geslagen als geschopt. Jochie jankend naar de leraar , leraar zegt: "eigen schuld". Dochter staat na de les in de deuropening en jochie durft de klas niet meer uit. Jochie pikt iemands pen , dochter staat erbij , zegt: "geef die pen terug"jochie gaat pen in etui zoeken, volgens dochter duurt het te lang en gaat met handen in haar zij staan aftellen…10,9,8 7 ….jochie zit te zweten en gaat als een bezetene die pen zoeken , die hij in zijn angst niet kan vinden…
Dochter is sindsdien niet meer gepest…
En dan nog dat ik eindelijk weet waarom ik zo hard praat…
Ik krijg regelmatig commentaar dat ik zo hard ( en zo snel ) praat. Ik heb tijden gedacht dat het kwam omdat ik misschien zelf een beetje dovig ben , maar ik ga natuurlijk niet naar een audicien om mijn gehoor te laten meten , ik ben nog geen 80 en ik wil het gewoon niet weten…
Ik zat een keer bij zusje te praten over vroeger ( dat krijg je als je ouder wordt , daar hoef je geen 80 voor te zijn).We hadden vroeger les op de muziekschool , eerst een jaar AMV ( algemene muzikale vorming) , noten leren lezen , ritmegevoel , muziek luisteren,maat leren houden etc.
Het 2-e jaar kregen we blokfluitles.Broer en ik samen lekker fluiten , dat ging op den duur best goed , de muziekstukken werden ook steeds moeilijker en mooier , maar dat "lekker"werd wel minder lekker , want ‘s morgens om 7 uur moesten we oefenen van mam , dan stonden we bij de kast , muziekboek open in de kast , wij fluiten en mam de maat aangeven met haar voet en net zolang overdoen tot het echt goed was ( daar is ook menig traantje gelaten van wanhoop).
Na het 2-e jaar hadden we eigenlijk mogen kiezen om een instrument te bespelen , nou dat wist ik wel….Trompet!! Geweldig leek me dat , dat geluid…om kippevel van te krijgen! Maar dat mocht niet , eerst nog maar een jaar blokfluit , maar dat wilde ik niet , dat had die blokfluit echt niet overleefd.Dus dat was einde carriere als trompettiste. Ik ben blijkbaar trompettiste geworden zonder instrument en begrijp ik nu waarom ik zo hard praat. Zusje kwam ook meteen met een trompet aanzetten de eerstvolgende keer dat ik haar zag….stille hint misschien..
Er staan nu alweer mensen om me heen te dringen om op de PC te mogen , dus ik moet weer gaan afsluiten…..zo gaat dat hier.
Volgende stukje zal misschien weer een tijd duren , dus wens ik nu alvast iedereen een prettige zomer.
Veel liefs, Tineke